Arrubal-Alcanadre

Wanneer we om 8.00 uur op zoek gaan naar een ontbijt is de kleine bar vlak bij de kerk open. We drinken er koffie maar ontbijten kan er niet. Dan gaan we maar weer naar naar de plek waar we gisteravond hebben gegeten. Daar nemen we koffie en brood met tortilla. We halen daarna onze rugzakken op uit de herberg en lopen het dorp uit langs de begraafplaats.

De route van vandaag loopt tussen het spoor en de Ebro rivier. Al snel lopen we tussen de fruitboomgaarden. De rivier meandert sterk. Soms lopen we op de oever en dan is hij weer verdwenen. De eerste pauze is op de oever met mooi zicht op het snelstromende water. Er is geen scheepvaart op de rivier mogelijk.

We gaan verder en lopen nu vooral tussen wijngaarden. Aan de overkant van het spoor zijn hoge bergwanden te zien met bijzondere gelaagde structuur. We zien boven de bergen de gieren vliegen. Op sommige toppen zien we ze zitten. In een dwarsvalleitje staat de “Ermita de Aradon”. Dit eeuwenoude kapelletje blijkt dicht te zijn. We lezen het informatiebord en gaan dan terug naar de route die ons nu, bij een riviertje, onder het spoor door laat gaan. We bereiken een gierenkijkhut. We zien vanuit de hut de activiteiten van de dieren tegen de bergwand.

Vervolgens lopen we tussen de wijngaarden en bereiken rond 18.00 uur Alcanadra. We vinden met hulp van een bewoner de bar Union, waar we ons melden bij de eigenaresse van Casa Azul. Het mooi blauwgeverfde huis staat in een straat verder. Na een douche lopen we een rondje door het nogal armoedige en rommelige dorp, gaan dan weer naar Union en bestellen pompoensoep en kipfilet. We drinken er een fles heerlijke witte Rioja bij die heet als de Ermita “Aradon”.

We zitten als enige tafeltje aan de overkant van de straat en kunnen zo mooi de plaatselijke caf├ębezoekers gadeslaan, en vice versa: wanneer ze vertrekken wuiven ze naar ons.